Halfweg het einde, ontslag op staande voet

Lieve lezers,


Het is mooi geweest. Dat wil zeggen dit blog. Merk dat ik minder te vertellen heb, naarmate ik me beter voel. Eind van het jaar, mooi moment om mezelf blogbeter te verklaren. Heb ik geen arts voor nodig. Ik ontsla mijzelf wel. Hierbij.

Het was een fijne uitlaatklep. En van velen hoorde ik dat het met plezier gelezen werd. En dat was natuurlijk altijd fijn om te horen. Veel steun gaf dat. Steun die ik goed kon gebruiken. Dank daarvoor.

Gisteren voor de laatste keer het ziekenhuis geweest. Dit jaar wel te verstaan. Ditmaal 2 verstandkiezen, twee kiezen en nog wat loszittende wortelen achter gelaten. Prachtig efficient in een half uur. Niets dan lof over de operaties in het AMC.

Zo dachten mijn ouders er ook over. Hun mooie brief naar alle artsen en verpleegkundigen om hen te bedanken ligt klaar. Echter, waar en naar wie stuur je die? Daar is het AMC natuurlijk niet op ingericht. Dan maar naar de chef van het AMC, alleen weet je dan natuurlijk nooit waar die dan blijft.

Volgend jaar wordt het jaar van de opbouw. Er zullen nog een paar flinke operaties volgen. Het lastigste wordt mijn linker onder kaak. Deze moet 15 mm opgerekt worden, zodat er ruimte ontstaat voor de implantaten. Wanneer deze en andere operaties plaats gaan vinden is nog niet duidelijk. Gelukkig zijn ze bij het AMC sterker in de operatiekamer, dan erbuiten.

Voor mij geldt dat niet. Ik ben sterker buiten het AMC dan er binnen. Daarom hoop ik komend jaar minder in het AMC te verblijven. Dat zal me vast lukken. Ook dankzij jullie.

Tot komend jaar, tot buiten dit blog, tot levende lijven, tot ziens,

Reinout