Een tijdelijke nood brug

Lieve lezers,

Er is een noodbrug aangelegd. Denk niet meteen aan een ramp verweg in india. Denk eerder aan een kleine overwinning op de bureaucratie in Nederland. In driekwartier heb ik 4 tijdelijk nieuwe bovenvoortanden gekregen. Een zogeheten tijdelijk noodbrug. Dit geluk had ik, omdat de tandarts nog driekwartier tandartsstoeluur(!) over had op zijn begroting. Het ziet er mooi uit. Mijn bovenlip krult weer lekker over mijn onderlip heen. Ik vraag mij natuurlijk wel af hoe mooi het zou zijn geworden als de tandarts niet driekwartier over had, maar ruim anderhalf uur.

Deze week bericht van de verzekering gekregen dat diezelfde tandarts, ruim 24 tandartstoel uren aangevraagd heeft. Plus € 40,00 (veertig euro!) aan technische hulpmiddelen. Dat is grof gezegd twee euro technische kennis per uur. Stel dat een tandarts € 250 per uur kost, dan is daarvan dus €248 puur ouderwets handmatig vakmanschap. Ik wil hier liever nog niet over nadenken.

Gelukkig hoeft dat ook niet. Deze 24 tandartsstoeluren zullen pas eind 2008 gebruikt gaan worden. Voor die tijd zal eerst mijn linker onderkaak hersteld moeten worden door het AMC. Hiervoor gaan ze de overgebleven linkerkaaklijn horizontaal doormidden snijden en vervolgens eens in de paar dagen een milimeter oprekken. In de tussentijd groeit het bot weer aan, zodat in anderhalve maand de benodigde anderhalve centimeter hoogte terug is. Dan moet het geheel nog een aantal maanden uitharden. Daarna kunnen de implantaten erin geplaats worden. Pas daarna zijn de 24 tandartsstoeluren nodig om de tanden een beetje te stylen.

De aanvraag voor deze behandeling ligt bij mijn verzekeringsmatschapij. Volgens het AMC kan het daar wel 4 maanden blijven liggen voor dat ze goedkeuring geven. Ons, en aan mij nadrukkelijk, is dwingend aangeraden hierover geen contact op te nemen met de verzekeringsmaatschappij. Bureaucraten moet je niet storen in hun proces. Dan raken zaken zoek. Of zoals mijn accountant ooit zei: "nooit contact opnemen met de belanstingdienst, dan wordt je een schuivend dossier, en voor dat je het weet lig je bovenop en gaan ze er nog in kijken ook". Dossiers moeten blijkbaar in alle rust handtekeningen verzamelen.

Mijn linkeroog is inmiddels op de oude sterkte. Dat is goed nieuws. Erger nog, mijn oog zelf is eigenlijk nooit slecht geweest. Ruim drie maanden lang ging ik regelmatig naar het AMC voor oogmetingen. Na verloop van tijd werd mij duidelijk dat de uitslag van die meting afhankelijk was van hoeveel creme ik er 's ochtends in gestopt had. Twee weken geleden heb ik tegen het advies van de oogartsen in een etmaal voor de meting geen creme in mijn oog gedaan. Gevolg een prima zicht.

Inmiddels sluit mijn oog de laatste twee weken een stuk beter. Dit kan komen doordat de zenuwen die het ooglid aansturen langzaam weer aangroeien. Het kan ook komen door de oedeemtherapeut die mijn linker oogkas sinds twee weken masseert en daarmee vocht afvoert, waardoor de oogspieren beter hun werk kunnen doen. Het AMC gelooft daar niet in en verwijst dus niet door. Mijn dorpsarts gelooft er ook niet zo in. Maar hij gelooft mij wel, dus is hij bereid als ik zeg dat het helpt een verwijsbriefje te schrijven.

Vandaag voor het eerst bij de advocaat geweest i.v.m. letselschade e.d. Voorlopig is het nog wachten op het dossier van de politie. Dat het zolang duurt zal wel te maken hebben met "meer blauw op straat" en "iedereen de wijken in" denk ik. Maar zolang dat nog niet klaar is kunnen de advocaten eigenlijk nog niet aan de slag. Heeft wel 1 voordeel, dat ze ook nog niet veel kunnen declareren.

Groet, Reinout

PS, de maand oktober was blogtechnisch niet echt productief. Dit had echter te maken met mijn ondernemende geest; zelf een pc aanschaffen bij Dell, windows Vista installeren, overstappen naar internet plus bellen..... Of zoals Ard zei, ja Rein, je houdt wel van een beetje risico.