Het AMC. Vermoeiend voor Rein, omdat de zorg beter is dan de organisatie van de zorg, anders gezegd, van half 2 tot 5, voornamelijk wachten, op ongemakkelijke stoeltjes, niet erg therapeutisch voor de rug. Maar, niet gezeurd - dat is overal zo.
De kaakchirurg die Rein ook eerder heeft geopereerd, heeft foto's bekeken, mét Anna en Rein en laten zien waar precies kaakbeen ontbreekt. Midden onder en ook meer naar links, op de ergste beschadiging zo'n 25 mm, waar dan nog wel 15 mm over is. Naar buiten toe wordt het minder, bij de kiezen zit het goed. De elastieken werken goed, volgende week mogen ze een tandje losser en dan twee weken daar weer na waarschijnlijk: eruit! En omdat de kiezen naar alle waarschijnlijkheid zullen functioneren: de eerste kalfslapjes, spercieboontjes en pommes de frites!
Later volgen de opvullende operaties, dan wordt ook het tandvlees opgewekt tot groeien en ten slotte volgt het ivoor. Wanneer precies, moet worden afgewacht, maar, zo zei de superviserende prof.: over 1 1/2 jaar is alles weer o.k. Dus! (zou Lotje zeggen).
Ook de oogarts was tevreden. Kon Rein vorige keer überhaupt de kaart met letters op de muur niet ontwaren (dat dáár nou nog niet eens iets anders voor verzonnen is, die kaart, daar stonden we in 1948 in onze gebreide onderbroekjes bij de schoolarts ook al naar te turen), nu echter las hij vlot de bovenste 2 rijen cijfers/letters. Bravo! Van niets, naar al heel wat.
Ook hebben ze Rein met pupilvergrotendspul bewerkt, waardoor ze "door het raampje naar binnen konden gluren". Er zit een zich herstellend lidteken op het hoornvlies, maar dat gaat goed. Verder zijn er een aantal subzenuwtjes die beschadigd zijn en weer moeten aangroeien "om weer contact te krijgen" als het ware, met het hoofd-systeem. En dat zal nog wel even kunnen duren, maar dat wisten we al, 5 maanden of zo. Doorgaan met het vochtige lapje. En Rein was zeer bemoedigd door de gedachte dat Moshje Dajan destijds de 6-daagse oorlog ook wist te winnen met een lapje, dus er blijft hoe dan ook reden tot optimisme.
En....(zie vanochtend): Anna heeft zich vanavond tóch laten ompraten, om met de stadse vriendinnen te gaan eten. Heel goed, Rein!
Evert Jan
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
3 opmerkingen:
Beste Evert-Jan, Geert en Michiel,
Wat schrijven jullie alledrie prachtig beeldend/verhalend/invoelend over hoe het met Rein, Anna en de kinderen gaat. En wat fijn te horen dat elke keer weer goede verbeteringen te melden zijn. Nogmaals heel veel dank voor het bijhouden van dit weblog, het maakt dat we allemaal op een heel bijzondere manier kunnen meeleven.
Groetjes, Carola
l
Lieve allemaal,
Heerlijk dat er ritme en schot in de zaak komt.
Hoopvolle berichten over het herstel en de kracht die jullie allen hebben.
Ik heb dagelijks de berichten gevolgd en na 2 weken in een boekwinkel gewerkt (vrijwilligerswerk)te hebben ga ik nu een paar dagen naar Brazilië.
Ik blijf dankzij de weblog alles volgen en mooi op de hoogte en verwacht wederom mooie liefdevolle en krachtige vorderingen.
Dank,broertjes, voor het bijhouden van de weblog en de fijne berichten over Rein en zijn gezin (voor de "buitenkring" rondom hem,waartoe ik behoor,via de Baak) .Voorspoed ! Lieve groeten Caro Nieuwenhuis
Rein,
Het nieuws over wat je is overkomen, bereikte mij via Niko Stammes (Management Leergang, Schiphol).
In dit ontroerende weblog gelezen wat je is overkomen en hoe je herstel vordert. Zo te lezen geniet je intens van alle belangrijke (kleine) dingen in het leven. Ik wens je alle moed, kracht en energie om te herstellen. Ook voor je gezin, familie en mensen die belangrijk voor je zijn.
Warme hug,
Irene Wuring
(misschien helpt de hint: heb de wens om naar Afrika te vertrekken...)
Een reactie posten