Lieve lezers,
Zit nu, vrijdag avond, heerlijk buiten te genieten van de mooie avond. Rechts wat koeien die lopen te grazen, recht vooruit wat paarden en links onze eigen schapen. Ziet er vredig uit allemaal. Anna met vriendinnen naar de stad. Mooi moment om weer eens wat te schrijven.
Deze avond kon al niet meer stuk.Voor het eerst sinds 7 weken weer echte pasta gegeten met een handgemaakte loempia. Heerlijk. De kaken gaan nog wat onwennig op en neer, maar ze doen het weer. Langzaam vermalen ze de loempia met zoet-zure saus. Nu nog even nagenieten en hopen dat mijn maag vannacht niet gaat protesteren.
Mijn maag zal er toch aan moeten wennen. Geen deeltijdwerk meer voor hem. Nooit meer hagelsag uit een rietje, plakken chocola met de hand geraspt, nutridrankjes, appelsap en verdunde kwark door een buisje. Nee echt voedsel. Vanaf nu echte pasta, dan gebakken aardappelen, vervolgens over een paar dagen flink doorgebakken biefstuk. En allemaal dik gekruid natuurlijk. Dus vanaf nu moeten de darmen weer fulltime aan de slag! Toch wordt hij nog ontzien, want alcohol zit er nog niet in voorlopig.
Vanmiddag zijn namelijk in het AMC bij de kaakchirurg de elastieken en de spalken verwijderd. De spalken (soort ijzerdraad) zaten rondom elke kies behoorlijk vast gevlochten, maar met wat rukken en trekken ging het vrij snel. Terwijl ik gespannen in de stoel zat, verbaasde de mondhygieniste zich over het feit dat deze kaakchirurg de spalken zomaar doormidden knipte en los trok. De nette variant is dat het gevlochte ijzerdraad keurig uit elkaar gedraaid, wordt met hier en daar een verdoving. Blijkbaar nu niet nodig.
Eerde deze week waren we samen op bezoek bij de plastiche chirug. Wel voor mij natuurlijk. En ook in het AMC zodat elke verbouwing echt op medische gronden gebeurt. Hoewel na een uurtje de verleiding om het begrip "medische gronden" wat op te rekken wel groot werd. Zelfs Anna kreeg de smaak te pakken en ja denk ik nu, we hebben ten slotte een happy family verzekering.
Oog
Aan mijn linker oog kan gesleuteld worden, zodat hij wat beter gaat sluiten.
Onderlip
Mijn linker onderlip zit geen spierbeweging in, zodat er een scheve mond ontstaat zodra die open gaat. Een mogelijke oplossing van de plastische chirurg is om met Botox (jawel, ik hoor er bij) de zenuwen van mijn rechter onderlip te "verlammen" zodat de rechter spierbeweging ook niet meer werkt. Is het in ieder geval in evenwicht. En de glimlach is omhoog, aangezien die spieren nog wel werken. Nooit meer chagerijnig! Geniale oplossing volgens mij. De achterliggende gedachte vind ik nog wel wat dubieus. Nooit meer iets repareren, gewoon de rest ook molesteren.
Neus
Mijn neus is op een aantal plekken gebroken en is tijdens een van de operaties na het ongeluk opniew in elkaar gezet. Hierbij is het linker neusgat fors verkleind (voor de mensen die mij niet goed kennen, daar was ruimte zat voor, zal ik maar zeggen). Gevolg is dat mijn neus scheef de andere kant op staat. Dit kan op twee manieren verholpen worden. Je voelt hem al aankomen. Maar welke oplossing is nu op medische gronden?
Na het twee jaren plan.
Afijn, we kunnen zo nog wel een tijdje doorgaan en het hele lichaam onder handen nemen. Doen we maar niet. Als jer er eenmaal aan begint komt er geen einde aan. Na een uur worden we gered uit onze dilemmas. De docters komen pas in actie als alle zwellingen opgelost zijn, als alle toekomstige noodzakelijke operaties uitgevoerd zijn, en als alle litekens weer zacht aanvoelen. Afijn, pas aan het eind van het 2 jarenplan gaan we ons hier druk om maken.
Voorlopig leef ik dus bij de dag. Straks nog een heerlijk stukje loempia met zoet-zure saus en de dagelijkse wandeling naar de brievenbus voor het NRC. Even lezen wat er buiten mijn wereld nog gebeurt...
Groet, Reinout
PS Kom er achter dat ik aardige trekken vertoon van een "hulpverleningsverslaafde". De specialisten van het AMC zijn niet alleen erg goed, maar ook echt gezellig en ik verheug me al op de volgende afspraak. Is er iemand die me daar vanaf kan helpen?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
8 opmerkingen:
Volgens mij is dit een fase in het rouwproces. hij zit tussen berusting en acceptatie in!
Niko
Volgens mij is dit een fase in het rouwproces. hij zit tussen berusting en acceptatie in!
Niko
Langzaam afkicken Rein, en straks als je denkt, nu gaat het te lang duren, maak je de controle afspraak gewoon stiekem eerder dan de arts dacht dat hij zou zijn (is-ie toch weer vergeten).
XXXX
MCPJ
Lieve Reinout!
Naar aanleiding van de 40ste verjaardag van Vroni zijn Thaisa en Eelco (alle 3 uit jouw
oude klas in Zeist, je weet wel...) dit weekeinde uit Amsterdam resp. Hamburg naar Melk a/d Donau (Oostenrijk) gevlogen en hebben met Vroni en haar familie een leuk weerziens- en verjaardags-feest gevierd. Daar hoorden wij van Thaisa over jouw ongeval, lazen jouw blog en vielen van de ene verbazing in de andere! Kan men überhaupt noch iets nieuws zeggen tegen iemand, die al even over de drempel heeft kunnen kijken en weer met nieuwe moed nog eens opnieuw aan de start staat? Is hij ons allen niet eigenlijk een enorm stuk vooruit, hoewel het een en ander toch weer opnieuw geleerd moet worden? Dat jij dat bent, op jouw bijzondere manier, konden we zo goed aanvoelen bij het lezen van jouw eigen berichtjes!
Reinout, wij moesten lang aan jou en je familie denken en wensen jullie alle warmte en moed toe die je je maar kunt voorstellen op de weg die nog voor jullie ligt! Maar met iemand, die nu al loempia's met zoet-zure saus zonder rietje eet, kan eigenlijk niets meer mis gaan! ;-)
Vroni
Thaisa
Eelco
Hoi Reinout,
Via via je relaas gehoord en nu dan maar even een reactie na het lezen, zoals zovelen met traan en uitendelijk lach, van je verhaal. Ik zal me eerst even voorstellen, ik ben je buur van nr 1, van Suzan,ons beider buur, je weblog gekregen. Mocht je bij het halen van de krant toch denken, nee vandaag even pauze tussendoor dan loop je maar even binnen!
Van ons allen ontzettend veel sterkte.
Lucien, Ines, Jan, Floor en Maud
gaat vanzelf over dat gevoel gezellig naar het amc te mogen! het blijft natuurlijk een soort betondorp. Als je snel wil afkicken moet je op een regenachtige dag even op het grote plein gaan zitten: van sfeer en gezelligheid is er dan geen sprake.
groeten en liefs martine
Hee Reinout!
ik denk werkelijk elke dag 2 x aan je, als ik door B in W rijd naar en van Volendam, en dan denk ik ik moet wat laten horen. Als ik op plaats van bestemming ben, ben ik dat alweer vergeten, maar nu dan eindelijk! Van je verslaving aan hulpverleners kan ik je in een handomdraai afhelpen: kom maar een keer langs op het spreekuur. Maar wat ik eigenlijk wilde zeggen: ik wens je een heel goed en voorspoedig herstel. Groeten aan Anna, veel liefs, Jet (Zegers)
Lieve Rein,
Wat schrijf je extreem geestig! DAt je veel gevoel voor humor hebt wisten we natuurlijk allemaal al. Moet je niet overwegen om het uit te gaan geven? Zit hier ergens nog een uitgever op dit blog???
Wat fijn dat je weer een beetje "gewoon" mag eten.
En als je geen bezoeken meer hebt aan het AMC komen wij wel met witte jassen langs...
Veel liefs, Hidde & Bieb
Een reactie posten