De mond is even open geweest!

Om 13.45 terug in het AMC, voor een grote ingreep aan de kaken. Anderhalf uur en een pijnlijke affaire.
De ijzerdraden die via een soort tijdelijke nokken in de onder- en bovenkaak, de legpuzzel op z'n plaats moeten houden, werden vervangen door een een aantal strakke elastieken. Tegelijk worden ook de hechtingen in de mondholte doorgeknipt en uitgetrokken -pijnlijk, want niet verdoofd en al wel hier en daar ingegroeid. Rein zei "ging wel", maar Anna zei "het ging me door merg en been". Wel bleek dat Rein zijn kaken even kon bewegen, mond open mond dicht. Hij vond het een vreemde gewaarwording. Maar mooi dat het nog werkte!
Bij het aanbrengen van de elastieken moest Anna van de dokter vooral meekijken, zodat ze thuis, als er misschien iets los zou laten, zélf met de waterpomptang een reserve kon aanbrengen.
Het meeste pijn deed Rein nog al die tijd achterover met zijn rug in de harde tandartsstoel.

Resultaat ziet er goed uit. Doordat de hechtingen weg zijn kan Rein z'n mondhoeken wat meer bewegen, wat al weer een stapje vooruit is. Nieuwe oefeningen in het grimassen trekken.
Je merkt dat Rein in z'n situatie aan het groeien is, nu tenslotte toch wel vrede heeft (ja, echt!) met hoe het met hem gaat - en zich buitengewoon bewust is van iedere verbetering, hoe klein ook. En lééft bij de gedachte dat het zeker weer goed zal komen, dat het een eindige zaak is. En dat z'n klanten vast niet weg zullen lopen. Kortom, positivisme alom. De oude Rein! Gevoed door Anna's tomeloze inzet en de even tomeloze (maar iets anders gemanifesteerde) energie van de kiddies, Teun, Lotje en Isaac (met wéér 2 nieuw tanden, vader en zoon lopen gelijk op).

Het voedingspatroon mag uitgebreid worden met gepureerd van alles en nog wat. Volgende week vrijdag inspectie kaken én oog. En over twee weken de elastieken nog weer wat minder strak, weer twee weken. De mond kan dan pas weer echt open en het voedings-regime wordt dan geheel losgelaten. Dat wordt feest in de keuken! Dán nog weer drie maanden tot het geheel voldoende 'uitgehard' is om van uit het bekken met aanvullend botwerk gecompleteerd te gaan worden. En dán weer 6 maanden wachten voor er aan de implantaten begonnen gaat worden, maar dan zitten we inderdaad dik in het voorjaar. Misschien dat kleine Izaacje toch eerder klaar is. Maar voor tussentijdse noodvoorzieningen zal dan wel gezorgd worden.
En de Bombay tentoonstelling in het Tropenmuseum is echt een aanbeveler! Voor alle leeftijden.
Evert Jan.