23.15 uur: In detop 3 van ernstigste ongelukken, maar Reinout alweer aan de wandel

Een lach en een traan: Het ongeluk is nog maar zo kort geleden, zijn leven heeft aan een zijden draadje gehangen, maar Reinout wandelt nu alweer doodleuk door de gangen van het ziekenhuis en belt naar huis - zo leerde Anna vandaag.
Een drietal illustratieve momenten uit een bijzonder opbeurende dag:
· De specialist vorige week nog in een ingrijpende operatie Reinouts gebroken rug probeerde te repareren (wordt het een dwarslaesie of wordt het geen dwarslaesie?), kwam vandaag eens kijken aan het bed van Reinout. Maar he?! Het bed was leeg! Rein bleek aan het wandelen door de gangen van het ziekenhuis. De specialist zei later (quasi?) vermanend tegen Reinout: ‘Meneer, weet U dat U gisteren nog op de Intensive Care lag?!!’
· Reinout is zonder rollater(!) aan de boemel door de gangen van het ziekenhuis. Geheel in stijl: licht overmoedig en zwaar opgewekt. Het leek hem nou zo leuk om polshoogte te nemen op de IC waar hij al die dagen had gelegen, aan al die machines en geheel buitenwesten.
· Reinout wil dat Anna morgen wat kleingeld meeneemt, dan kan hij beneden in de kiosk van het ziekenhuis een krantje gaan kopen – een aardige ochtendwandeling.
Kortom, Rein’s herstel kent amper grenzen. Hij is weer de oude.

Anna werd vandaag thuis gebeld door de politieagent die op de avond van het ongeluk als eerste op de plek des onheil aanwezig was. De agent wilde weten hoe het nu met Reinout gaat. De goede man vertelde Anna een even dramatisch als waar gebeurd verhaal: Het ongeluk was een van de drie ernstigste ongelukken die hij ooit had ‘meegemaakt’! Reinout kon niet meer praten. Hij kon de politie nog net zijn voornaam doorgeven. Maar zijn achternaam was al nauwelijks meer goed te verstaan: De agenten maakten er ‘Asbak’ van. De politie is die avond aan de hand van Rein’s mobiele telefoon en de zoekmachine Google Anna op het spoor gekomen. En belde met haar. Het eerste wat de agent toen over de telefoon aan Anna vroeg: ‘heeft U een man?’ (Anna nu: ‘Een vreemde vraag, maar nu begrijp ik hem.’). De tweede vraag luidde: ‘wat is uw man aan het doen?’

Vandaag vertelde de agent aan Anna dat er die avond maarliefst drie ambulances aan te pas waren gekomen. Het ambulancepersoneel was niet minder dan drie kwartier bezig geweest om Rein zo te verpakken dat hij naar het ziekenhuis kon worden vervoerd - politiewagen voorop, met gillende sirenes. Ze hadden er ernstig rekening mee gehouden dat Rein het niet zou overleven. En hoe is het nu met Rein, wilde de agent vandaag van Anna weten………..Er kwam even een telefoontje tussendoor in huize Van Asbeck aan de Belmermeer. Het was Reinout zelf. Hij bleek in het ziekenhuis de weg naar de telefoon te hebben gevonden en wilde even een kletsje maken!

Het was vandaag een prachtige dag voor Anna. Even prachtig als absurd. Anna is nu thuis omgeven door haar familie. Haar ouders Evert-Jan en Ebba die de afgelopen tijd zo zorgzaam op Rein’s en Anna’s kinderen hebben gepast. Teun, Lotte en Isaac natuurlijk. En Anna’s broer Piet uit de VS. Hij is een weekje over. Piet moet wel vreemd staan te kijke:. Een paar dagen geleden nog kantje boord met Rein, en nu scharrelt zijn zwager door het ziekenhuis als een ware dagjestoerist op zoek naar IC-belevenissen en een ochtend krantje .

Anna bevestigde het vanavond opgelucht: de oude Rein is weer helemaal terug. Een sterk gestel. Een sterke spirit. Sterke verhalen. En sterke humor.
Het was een buitengewoon sterke dag!
Geert