Een drukke dag! Eerst om 11 uur een scan met gesprek bij de oogarts: het goede nieuws is dat de oogzenuw definitief niet beschadigd is, daar was eerst nog twijfel over. Wel zal een lange periode van vocht compressen en verduistering het oog weer tot kijken moeten brengen. Mocht dat na vijf maanden niet gelukt zijn, dan zou mogelijk nog een operatie moeten volgen. Vervolg bezoek over 3 maanden. "Dat duurt me te lang", zei Rein - en toen werd het dus over 14 dagen.
Vervolgens de Transfer-verpleegkundige, die eerst dacht dat Anna wel alles zelf zou kunnen ("U bent toch getrouwd.."), maar gelukkig toch te overtuigen bleek dat dát niet het probleem was, maar wel een tamelijk druk huishouden in een tamelijk afgelegen rimboe met een 'oprijlaan' waar je zelfs in redelijke goede conditie al een hernia van krijgt. Dat gaat nu uitgezocht worden en afhankelijk van de te mobiliseren hulptroepen, mag repatriëring eind van de week of volgende week verwacht worden. Wel moet ook rekening gehouden worden met nog een heftige ingreep bij Rein, als a.s. vrijdag het ijzerwerk aan zijn kaken door elastiek vervangen moet worden.
Op verzoek van Rein en Anna zal er nog een gezamelijk gesprek zijn met de 3 betrokken specialisten, kaak, oog en traumatologie over risico's en vooruitzichten.
En dan natuurlijk ook nog: Anna's verjaardag! Slingers en cadeautjes mochten niet ontbreken, voor de kiddies! Maar echt uitbundig werd het niet. Iedereen met z'n eigen gedachten en Anna nog het meest, herinneringen aan de andere verjaardagen en denken aan Rein die daar in de verte in zijn ziekenhuisbedje ligt te liggen - en natuurlijk te piekeren. Máár - niet getreurd: tot Anna's grote vreugde en verbazing bleek Rein volledig op de verjaardag geprepareerd, met de via hulptroepen aangeschafte laatste Khaled Hosseini, niet zonder bijbedoelingen "Duizend Schitterende Zonnen" geheten. En een hele lieve brief, zelf geschreven, een roerende verklaring van geloof, hoop en liefde.
Nog een kleine schok voor het thuisfront: Rein is begonnen zelf deze webblog te lezen! Gaat dat wel goed, 't zijn nog al verhalen.... Maar het is wonderbaarlijk afgelopen: "Ik begrijp nu pas wat er allemaal is gebeurd, wat jullie allemaal mee hebben moeten maken...ik heb nog eens in de spiegel gekeken - en ik heb me bedacht: al die lidtekens, volstrekt onbelangrijk!" Rein, je bent een Held!
Evert Jan.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
Ha Anna,
Nog welgefeliciteerd met je verjaardag.
Jij mag geheel in het zonnetje staan!
Rein is een held,maar jij ook !!
Wat goed dat jullie in het ziekenhuis de regie houden en duidelijk maken wat je wel en niet wil !
Ik hoop voor jullie allen dat Rein snel naar huis mag.Immers, het is de beste omgeving om op te knappen.
Wat goed dat Rein zich langzaam maar zeker realiseert wat er zo allemaal heeft plaatsgehad in ieders hoofd.Hoezeer iedereen tot op de minuut volgt hoe het met hem gaat en ook met Anna en de kinderen.
En HOOP en VERTROUWEN is een groot goed,voor iedereen.
Ik zend weer veel liefs vanuit Naarden Vesting aan Anna Rein de kinderen broers zusters vrienden en ouders
(Ik sta in de plaatselijke boekwinkel Comenius voor 2 weken,hartstikke leuk.)
Rein,zorg dat we samen weer snel kunnen trainen voor de Baak en dat we weer samen kunnen lachen ,liefs Caro
Hi Anna, Hartelijk gefeliciteerd en ... Hi Rein!
De zwarte wolk die over de Belmer hing, lijkt nu langzaam maar zeker weg te trekken. Aan de overkant hebben Joost en ik (samen met de verloskundige - bijzaak :D) de nieuwste Hardick op de wereld gezet. Mick heet hij. Wen gaat goed. Het ging allemaal zo snel dat ik moest/mocht bijstaan. En als jij dan ook weer thuis bent dan is het helemaal feest!
Onvoorstelbaar, wat een herstel. Al moeten we je over het lullige pad dragen naar huis. Doen we! Ik hoop tot snel.
Heel veel liefs,
Wendie
Een reactie posten